ZAŁOŻENIA PROGRAMOWE:

Jak wskazuje nazwa ? Fundacja powstała z potrzeby społecznej ? w celu zwrócenia uwagi na najważniejszy dla każdego Polaka problem jakim jest POLSKA – nasza Ojczyzna ? nasze Gniazdo, w którym przychodzimy na świat, a także dla nadania odpowiedniej rangi tym wszystkim działaniom, które podejmowali i podejmują wybitni przedstawiciele naszego narodu dla oświetlenia Polski blaskiem chwały i potęgi.
Dlatego też w przesłaniu zapisanym w Akcie Notarialnym Fundacji ?Polskie Gniazdo? jako fundament, na którym Fundacja opierała będzie swoją działalność wskazano; ?nauczanie Ojca Świętego Jana Pawła II?.

Założycielami Fundacji są Polacy prezentujący różne zawody, będący w różnym wieku, dla których problemy Polski i Polaków są sprawą podstawową ? ważną – i dla której pragną dobrowolnie i społecznie działać.

Najważniejszym celem programowym ?Polskiego Gniazda? ? jest dążenie do przywrócenia należytego miejsca w kulturze polskiej następujących wartości:
pielęgnowania ojczystego języka polskiego przez

  • organizowanie wykładów, spotkań, konkursów i quizów propagujących znajomość naszego narodowego języka, jak również imprez, w których język polski będzie prezentowany w poezji i literaturze zarówno historycznej, jak i współczesnej.

upowszechnianie wiedzy historycznej bezpośrednio związanej z narodem polskim na przestrzeni dziejów, ze szczególnym uwzględnieniem historii XX wieku przez;

  • organizowanie spotkań z interesującymi ludźmi, mogącymi ciekawie opowiadać na temat własnych przeżyć i doświadczeń,
  • organizowanie spotkań z wybranymi historykami i humanistami, prowadzącymi badania związane z historią naszego narodu,
  • organizowanie spotkań autorskich z twórcami różnych dziedzin sztuki,
  • prowadzenie stałej galerii,
  • prowadzenie księgarni, w której organizowane będą spotkania z autorami prezentującymi swoje książki,
  • prowadzenie forum dyskusyjnego na temat historii Polski w powiązaniu z towarzystwami i autorami opracowań związanych z tą tematyką,
  • propagowanie dziejów Śląska, ze szczególnym uwzględnieniem historii tej dzielnicy Polski, jak również kultury i współczesnego znaczenia Dolnego Śląska jako ważnego regionu w Polsce i w Europie. Współpracowanie i współdziałanie w tym zakresie z naukowcami, artystami, towarzystwami i stowarzyszeniami,
  • organizowanie wykładów i prelekcji na temat wartości etycznych i moralnych, które winny wyznaczać zachowania i określać drogi życiowe młodym…

organizowanie popularnych koncertów i imprez artystycznych kierowanych do odbiorców w różnym wieku w celu zwrócenia w przystępny sposób na treści, które stanowią Credo Fundacji (patriotyzm, humanizm, religijność)? w celu;

  • propagowania i promocji kultury polskiej,
  • promocji i upowszechniania przesłania skierowanego do współczesnego człowieka przez Jana Pawła II, zawartego w Jego encyklikach, homiliach i twórczości artystycznej,
  • promocji młodych artystów zainteresowanych polską tematyką historyczną, patriotyczną, humanistyczną,
  • promocji uzdolnionej artystycznie młodzieży uczęszczającej do szkół artystycznych,
  • promocji amatorów (solistów i zespoły), których repertuar jest bliski celom Fundacji,
  • organizacji konkursów i festiwali tematycznych.

wykorzystanie dolnośląskiego kapitału ludzkiego jako intelektualnej siły sprawczej dla osiągnięcia zakładanych celów,

współpraca z pokrewnymi fundacjami, stowarzyszeniami, organizacjami i instytucjami w celu realizacji zadań Statutowych Fundacji ?Polskie Gniazdo? przez;

  • współorganizację imprez kulturalnych,
  • współorganizację konferencji, spotkań, sesji naukowych,
  • wymianę doświadczeń, materiałów metodycznych i reklamowych,
  • udział w spotkaniach i imprezach organizowanych przez współpracujące i współdziałające fundacje, towarzystwa, stowarzyszenia,
  • inne formy współpracy (w razie potrzeb).

Ogólnym założeniem stymulującym działalność ?Polskiego Gniazda? jest zwrócenie uwagi na konieczność i obowiązek pielęgnowania polskiej tradycji narodowej, która mimo licznych nieszczęść, jakich Naród Polski doświadczył w swojej przebogatej i niezwykle barwnej historii ? przetrwała do naszych czasów.
Niestety ? dający się zauważyć (zwłaszcza w latach ostatnich) brak odpowiednich mechanizmów, programów i działań określających politykę państwa w odniesieniu do kultury narodowej, których wdrożenie zdecydowanie pomagało by zachowywać, pielęgnować i rozwijać te unikalne wartości – niesie zagrożenie dla tego co przetrwało okresy niewoli, wojen i innych kataklizmów ? dla rdzennej, narodowej, Polskiej Tradycji Kulturowej. Należy bowiem podkreślić, iż dzięki zaangażowaniu wielu Polaków – Patriotów, kultura naszych przodków przetrwała nie tylko okres rozbiorów, ale także okres II wojny światowej, a następnie czas podporządkowania Polski – komunistycznej Rosji (po II wojnie światowej).
Mimo to, w każdym z tych okresów kultura polska przeżywała niekwestionowany rozkwit, zwracając na nasz kraj uwagę nie tylko zachodniej Europy, lecz całego cywilizowanego świata.
Twórczość Polaków wyróżniła się w świecie odrębnością językową i stylistyczną, dlatego, iż posiadała swoje źródła we własnej, rodzimej tradycji. Cechy te nadal pozytywnie wyróżniają większość naszych twórców na tle twórców światowych i to oni są najczęściej podziwiani, jako posługujący się własnym, oryginalnym tworzywem artystycznym.
Fakty związane z przetrwaniem polskiej kultury narodowej powinniśmy dodatkowo podkreślać i uwypuklać między innymi dlatego, iż dotyczą okresów, które nie zapewniały Polsce i Polakom prawidłowego rozwoju gospodarczego, a wręcz przeciwnie rozwój ten zdecydowanie hamowały i uwsteczniały. Tym bardziej dzisiaj możemy uwypuklać znaczenie Polskiej Kultury Narodowej, gdyż stanowi ona powód do naszej dumy.
Po zmianach ustrojowych w roku 1999 i zwróceniu się Polski w stronę państw zachodnich ? również kulturalna polityka państwa zaczęła zbytnio preferować wzorce z krajów co prawda wysoko rozwiniętych gospodarczo, lecz które nie zachowały (nie uchroniły od zapomnienia) bogatej spuścizny kulturalnej (obyczajów, obrzędów, pieśni i poezji ludowych, tańców narodowych i regionalnych, kostiumów narodowych i regionalnych i tym podobnych wartości) ? w takim stopniu – jak Polska. Ten zwrot, który nastąpił w polityce kulturalnej, a także edukacyjnej – przyczynił się niestety do zdecydowanych zmian w procesie kształcenia młodego pokolenia, które na kilkanaście lat pozbawiane zostało możliwości rozwijania zainteresowań w różnego typu kołach problemowych działających na terenie szkół, w domach i ośrodkach kultury, a także wartości preferowanych w organizacjach harcerskich.

Komputer i internet nie pomagają w rozwijaniu dyspozycji manualnych, nie kształcą wysławiania się, śpiewu, muzykowania itp. uzdolnień, które dotychczas zapewniały; modelarnie, pracownie plastyczne, teatrzyki, chóry i zespoły muzyczne oraz inne formy kształcenia zdolności dzieci i młodzieży. Zajęcia te wyzwalały chęci naśladowania lepszych, dawały możliwość rozwijania szlachetnej rywalizacji intelektualnej i sprawnościowej, wskazywały i utrwalały ideały.
Również ?wycięcie? z programów szkolnych przedmiotów obowiązkowych takich, jak; wychowanie plastyczne, wychowanie muzyczne itp. na rzecz ?nowości? typu ? lekcje gospodarstwa domowego? lub podobnych przedmiotów (nie mogących się odbywać zgodnie z programem z braku odpowiednich pracowni, wyposażenia w produkty itp.), doprowadziło do fatalnych skutków w postaci analfabetyzmu kulturalnego.
Nowe mody w literaturze, prasie, propozycjach teatralnych i estradowych promujące postawy agresywne, mówiące językiem brukowym, wprowadzające modę na ?kostium? i ?fryzurę? stały się pewnymi wzorcami zachowań i mają zdecydowany wpływ m. in. na język, którym posługuje się obecnie większość młodzieży. Statystyki dotyczące czytelnictwa, podobnie jak statystyki dotyczące przestępczości nieletnich, lub bardzo młodych ? biją na alarm.
Nastąpiło zdecydowane ?odhumanizowanie? na rzecz stosowania przemocy, mody na narkotyzowanie się, prędką inicjację seksualną itp.
Wśród ogromnego procentu ludzi młodych nastąpił odwrót od tradycyjnych ideałów, którymi dotychczas byli rodzice, wychowawcy , nauczyciele, ludzie starsi. Autorytetami stali się natomiast ludzie ?posiadający kasę?, siłę, wynikającą z przynależności do bandy lub mafii itp. Ujawniane raz po raz zbrodnie młodocianych, gwałty dokonywane na nieletnich, wynaturzenia zachowań w stosunku do rodziców , wychowawców, nauczycieli, brak skrępowania, a wręcz manifestowanie zachowań odbiegających od przyjętych w całym cywilizowanym świecie norm moralnych i obyczajowych ? to skutki, które ?płacimy? za bezkrytyczne otwarcie się na mody zachodnie, a głównie z powodu braku przewidywania konsekwencji takich zachowań i braku programów zaradczych jako profilaktyki.
Dzisiaj stajemy wobec faktu likwidacji skutków, prób zahamowania szerzącej się patologii społecznej, które to zjawisko zaczyna być coraz bardziej niebezpieczne.
(Tego tematu nie będę rozwijał).
Podkreślę natomiast, iż wraz z wprowadzaniem nowego porządku i tworzenia demokratycznej Polski niepotrzebnie zlikwidowano te możliwości kształcenia, które być może wymagały zaledwie niewielkich modyfikacji, lub, które należało w całości pozostawić. – (Myślę tu m.in. o likwidowanych zespołach pieśni i tańca, zespołach ludowych i innych formach aktywności kulturalnej, a w konsekwencji o likwidowanych zbiorach kostiumów, instrumentarium itp. w różnego typu placówkach kultury i w szkołach).
Szczególnie niekorzystnie na kształcenie ogólne społeczeństwa wpływają niektóre propozycje telewizji prywatnych, a także telewizji państwowej. Dotyczy to części seriali i tzw. programów rozrywkowych. Filmy prezentowane w czasie największej oglądalności mają w zdecydowanej większości wyraźne nastawienie na konsumpcję i niewyrafinowane gusta odbiorców.
Zdecydowanie większość filmów i seriali tzw. ?akcji?, to gotowe programy instruktażowe (scenariusze) dla marginesu społecznego ? często zresztą wykorzystywane w rzeczywistości. Najczęściej te filmy i programy pochodzą z zakupów w różnych krajach zachodnich i zostają przetransponowane – przystosowane do polskiej rzeczywistości i realiów.
Błędem byłoby wysnuwanie wniosku, iż należy w całości położyć takiej praktyce kres. Bowiem, to co dobre, nie może być kwestionowane, ale to co nie pomaga w kształceniu zdrowego moralnie społeczeństwa winno być filtrowane przez osoby wchodzące w gremia decydujące o doborze, zakupie i eksploatacji programów telewizyjnych. Dotyczy to także dystrybucji niektórych periodyków ? czasopism, do których w formie gadżetów dołącza się filmy na dyskietkach.
Ostatnio (o czym już wspomniałem) – zaistniała moda na pisanie i publiczne artykułowanie słów uważanych powszechnie za wulgaryzmy. Zarówno aktorki, jak i aktorzy ? młodzi i starzy ?popisują się? ich znajomością i odmieniają je we wszystkich przypadkach. Była już (i nadal są tego echa) moda na pokazywanie golizny zarówno na filmie, jak i na scenie. Doszło do pewnej sztampy, przejawiającej się w tym, iż czy wynikało to z potrzeby, czy tez nie, pojawiał się akt, lub scena, którą powszechnie uważa się za intymną. W celach marketingowych obecnie, coraz częściej sięgają po wulgaryzmy i nagość reżyserzy teatrów popularnych – o różnym profilu (ale nie eksperymentalnych, lub adresowanych do specjalnej, dorosłej publiczności). Zdziwienie budzi fakt, iż najczęściej te pozycje repertuarowe powstają z naszych publicznych środków lub wręcz za nasze podatki.
Należy więc postawić pytanie; czy o takie sztuki i filmy przeznaczone dla powszechnego i bez ograniczeń wiekowych odbiorcy na pewno nam chodzi? Czy grupy społeczne nie mogą mieć wpływu na dobór i artystyczne przetworzenie pozycji repertuarowych. Kto naprawdę decyduje o linii programowej i repertuarowej instytucji kultury?

Oczywiście, nie można krytykować tutaj wszystkiego, co wiąże się z nowoczesnością, z sięganiem po współczesne środki wyrazu scenicznego, nowoczesnej techniki teatralnej, która w sposób ewidentny pomaga i wzbogaca scenerię widowisk. Nikt o zdrowych zmysłach nie jest też przeciwnikiem komputeryzacji, internetu i innych nowinek techniki, które z dnia na dzień stają się obecne w naszym życiu i które nam pomagają żyć.
Chodzi mi jednak o rozsądne kształtowanie rozwoju współczesnego człowieka ? przede wszystkim zaś ? Polaka przy pomocy nośników nowoczesnej techniki.
Z zadowoleniem należy odnotować fakt, iż po pierwszym okresie ?zachłyśnięcia się? nowymi programami, komercjalizacją życia kulturalnego i rezygnacji z humanizacji młodego pokolenia znaczna część dyrektorów polskich szkół różnych szczebli powróciła (bądź powraca) do dokształcania uczniów ? wprowadzając zajęcia nadobowiązkowe, lub tworząc koła zainteresowań, których prowadzący działają jako wolontariusze lub też wynagradzani są z środków komitetów rodzicielskich. Podobnie w ośrodkach kultury podporządkowanych lokalnym samorządom ? po okresie stagnacji obserwujemy ożywienie i powrót do kultywowania działalności skupiającej amatorów w różnym wieku. Środki na ten cel pochodzą z gminy, bądź częściowej odpłatności uczestników (w zależności od rodzaju zajęć).
Wprowadzenie grantów i celowej pomocy finansowej na planowane przez ośrodki kultury, szkoły, fundacje, towarzystwa i stowarzyszenia (zwłaszcza pożytku publicznego) ? dodatkowo wspiera wymienione wyżej działania. Niektóre z nich są także promowane i wspierane, jako programy o znaczeniu lokalnym, wojewódzkim, regionalnym.

?Polskie Gniazdo?- jako Fundacja, mająca w swoim założeniu propagowanie polskości i jej utrwalanie ? może dodatkowo wypełnić lukę w wiedzy i świadomości młodego pokolenia. Dotyczy to upowszechniania wiedzy na temat historii i kultury ojczystego kraju, którą można propagować przez wielu znakomitych, doświadczonych osobistości współpracujących z Fundacją.
Zastanawiając się nad istotą i rozległością tego zagadnienia niesposób nie wyrazić nadziei, iż takiej idei winni sprzyjać wszyscy, którym zależy na utrzymaniu polskości, na przedłużeniu indywidualnego, odrębnego życia narodu, który istnieje wówczas, kiedy posiada własną osobowość. Na ową osobowość składają się przede wszystkim historia i kultura (jako pojęcia w najszerszym rozumieniu).
Pomimo pędu Polski i wielu społeczeństw współczesnego świata do ?amerykanizacji? i ?europeizacji? – nie możemy stracić z oczu problemu naszej indywidualności narodowej i pozwolić na zaprzepaszczenie tych wartości, które ową indywidualność Polski i Polaków kształtują i wspierają.
Należy podkreślić, iż kraje zachodnie, (na których ze wszech miar chcemy się wzorować), przez własne zaniechanie, przez pęd ku dobrom materialnym, ku sprawom egzystencjalnym ? straciły z pola widzenia problemy związane z dziedzictwem kulturowym ? na rzecz, tzw. nowej, współczesnej kultury masowej. Ta masowa kultura prowadzi wyraźnie do unifikacji, w której nie rozróżnimy kto jest kto, lub czyje co je. Nastawiona jest głównie na konsumpcję, na odbieranie propozycji, które wybierają i upowszechniają nie zawsze odpowiednio przygotowani decydenci niekoniecznie zasługujący na miano; animatorów życia kulturalnego.

Obserwujemy też coraz częściej preferowanie w kulturze masowej zjawisk nienowych, których rodowód sięga starożytności. Polegają na zapewnianiu przez sprawujących władzę (obojętnie na jakim szczeblu); ?igrzysk dla ludności?. Analizując te ?wielkie imprezy dla mas? pod względem wartości artystycznych, poznawczych, kulturowych ? dostrzegamy ich niski poziom. Natomiast propaganda reklamowa (dzisiaj nazywaną promocją, marketingiem), która poprzedza owe imprezy kreuje je na spektakle o wybitnych walorach.
Koszt jednej takiej imprezy mogłyby zaspokoić potrzeby wyposażenia niejednej pracowni twórczej, stanowić stypendia dla wielu młodych, zdolnych artystów, naukowców, pomóc w realizacji niejednego ambitnego programu edukacyjnego.
W bliskiej przyszłości powinniśmy zastanowić się nad wydatkowaniem na ?cele kultury masowej? środków pochodzących z podatków lub innych środków społecznych.

Aktualna polityka państw zrzeszonych w Unii Europejskiej zaczęła preferować i pozytywnie wyróżniać wszelkie odrębności nie tylko narodowe, ale również regionalne, lokalne, miejscowe itp. Taka polityka Unii wynika z chęci ocalenia (tam gdzie jest to jeszcze możliwe) wartości kulturowych opartych na tradycji, przesłaniu przodków, które we współczesnym świecie nabierają specyficznego znaczenia i sensu ? stanowiąc pomost pomiędzy dawnymi i współczesnymi czasy.
Obecnie, na naszym kontynencie, pomimo zdecydowanych preferencji; ?Europy bez granic?, ?wolnego życia?, ?swobody obyczajów?, ?budowania nowej rzeczywistości?, pochwały modelu ?ludzi biznesu?, bogacenia się (nawet kosztem innych), i tym podobnych obiegowych haseł (które, niestety wielką popularność zdobyły również w Polsce), wiele narodów zachowało na razie swoją odrębność kulturową.
Przyjęła się nazwa ?Małe Ojczyzny?, która nie jest symbolicznym, a rzeczywistym wyróżnikiem. Oprócz małych ojczyzn istnieją przecież współcześnie narody, lub grupy narodowościowe o cechach wspólnych, które zwracają uwagę na ich odrębność kulturową.

W Europie – są to przede wszystkim narody o rodowodzie Słowiańskim.
Chrześcijaństwo i wiele wspólnych tradycji kulturowych zdecydowanie wyróżniają narody te spośród innych europejskich. W państwach, w których Słowianie mają status narodowy, nadal pielęgnowane są ich prastare obyczaje, związane np. ze świętami, utrzymywane są zespoły artystyczne (przez państwo lub samorządy lokalne), które pielęgnują dawne tańce i pieśni, a w swoich programach prezentują również stylizowane obrzędy ludowe, kostiumy, instrumenty itp.
Fundacja; ?Polskie Gniazdo?- podejmie współpracę ze stowarzyszeniami i fundacjami, które wspierają kulturę i tradycję Słowian. Podejmie także zdecydowane działania przeciwstawiające się próbom degradowania kultury i tradycji mniejszości zarówno Polaków, jak i Słowian. Z przykrością bowiem należy stwierdzić, iż takie próby maja miejsce.

Dni Kultury Chrześcijańskiej mogą być przykładem społecznej potrzeby spotykania się, dyskutowania i prezentowania różnych form kulturalnego dziedzictwa, które stale podlega ewolucji ? bowiem nie istnieje w próżni. Te spotkania mogą stać się fundamentem, do tworzenia coraz większego słowiańskiego, międzynarodowego forum.

Kształtująca się aktualnie strategia państwa, pod rządami Prawa i Sprawiedliwości ? uwzględnia wartości patriotyczne, moralne i kulturowe wpisane w cele i zadania statutowe Fundacji; ?Polskie Gniazdo?. Ta spójność w rozumieniu ważności narodowego dziedzictwa Polaków – przez władze naszego Państwa – po raz pierwszy od wielu lat – pozwala mieć nadzieję i snuć perspektywy rozwoju kultury w Polsce, kultury w najszerszym i najogólniejszym pojęciu tego słowa.
Opieka Państwa nad kulturą musi mieć jasno postawione cele i zadania. Musi także zaznaczać obszary, które będą w realizowaniu tej polityki najważniejsze.
Wsłuchując się w wypowiedzi zarówno Prezydenta RP, jak i Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego można sądzić, iż w najbliższej przyszłości zaistnieją warunki do ugruntowania wartościowej polskiej tradycji, do promowania narodowych pierwiastków kulturowych, przesłań – zawartych zarówno w słowach wieszczów, jak i tych tradycyjnych ? zawartych w przesłaniach przekazanych nam przez przodków. Ten nurt polityki kulturalnej, powinien doprowadzić do większego i bardziej atrakcyjnego przekazywania młodemu pokoleniu narodowych wartości takich jak patriotyzm, szacunek dla bohaterów i wybitnych Polaków. Powinien również przyczynić się do ponownego ukształtowania, do odrodzenia się szacunku dla tradycji Polaków.

Promocja kultury narodowej winna więc obejmować szerokie zastępy naszych rodaków, którzy od wielu lat kształtują świadomość narodową. Nawet, jeśli działania (tych wybitnych Polaków) – były przez jakiś czas niedoceniane, ukrywane lub wręcz zwalczane ? to ? dożyliśmy czasu, w którym możemy o tych działaniach społeczeństwu powiedzieć.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego pan Kazimierz Michał Ujazdowski, przywrócił ministerstwu w jego nazwie człon; ?Dziedzictwo Narodowe?. W ślad za tym powołał w ministerstwie – Departament Dziedzictwa Narodowego, którego zadaniem jest m. in:

  • inicjowanie działań na rzecz podtrzymywania i rozpowszechniania tradycji narodowej i państwowej,
  • nadzór nad sprawami miejsc pamięci narodowej,
  • promocja zbiorów muzealnych i całokształt spraw muzealnictwa,
  • wykonywanie w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych umów międzynarodowych, których stroną jest Polska w zakresie ochrony polskiego dziedzictwa kulturalnego za granicą,
  • organizowanie i udzielanie pomocy w celu zabezpieczania i konserwacji zabytków oraz upamiętniania wybitnych osób lub zdarzeń historycznych związanych z polskim dziedzictwem kulturalnym za granicą,
  • opieka i pomoc organizacjom i instytucjom polonijnym i emigracyjnym prowadzącym działalność z zakresu nauki, kultury i ochrony polskiego dziedzictwa kulturalnego za granicą, wspieranie muzeów, bibliotek i archiwów.

Departament Dziedzictwa Narodowego ma dwa wydziały;

  1. Wydział ds. Wschodnich,
  2. Wydział ds. Nadzoru Merytorycznego nad Muzeami.

Ponadto Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dniu 13 stycznia 2006 roku na konferencji prasowej przedstawił m. in. programy operacyjne obowiązujące w 2006 roku. Jednym z tych programów jest; ? PATRIOTYZM JUTRA?.
?Patriotyzm Jutra? ma umożliwić systematyczną, a równocześnie nośną w przekazie edukację patriotyczną. ? Ten program stanowi wypełnienie deklaracji ogłoszonej wspólnie z Prezesem Rady Ministrów i ministrem edukacji i nauki w Święto Niepodległości 11 listopada 2005 roku, w której uznaliśmy, że na państwie ciąży odpowiedzialność za prowadzenie działań budzących i wspierających patriotyzm następnych pokoleń. Chcemy wspierać projekty patriotyczne aktywizujące młodzież, takie jak np.: ?Ślady Przeszłości?, ?Tryptyk Warszawski?, ?Święto na Plakacie?.
Dotychczasowy program p.n. ?Dziedzictwo Kulturowe? ? rozszerzony został o ochronę dziedzictwa kulturalnego poza granicami Polski i o ochronę zabytków archeologicznych. Tryb składania wniosków obejmuje pięć terminów (a nie, jak dotychczas ? jeden). Taka modyfikacja zdecydowanie ułatwi beneficjantom wystąpienie o dofinansowanie ich projektów.
Fundacja ?Polskie Gniazdo? ? winna niewątpliwie skorzystać z grantów, które Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego przeznaczył na program ?Patriotyzm Jutra? w ramach ?Dziedzictwa Kulturowego?.

Polska, jest krajem, w którym od dawna niezmierną rolę odgrywa kapitał ludzki. Zdecydowana większość naszego narodu, to ludzie wykształceni, inteligentni i poszukujący odpowiednich form spędzania czasu wolnego.
Problem czasu wolnego,(który będzie przybywał w miarę rozwoju społeczeństw i techniki produkcji) – jego właściwego spożytkowania, przyjemności tworzenia, lub uczestniczenia w procesie twórczym, to zagadnienie, które stawiają sobie ludzie w różnym wieku i o różnych kwalifikacjach zawodowych na całym świecie. Chodzi tu o znalezienie klucza ? sposobu, do właściwego spożytkowania tego czasu, zarówno w gronie rodzinnym, przyjaciół, czy też ludzi tworzących zespół o podobnych zainteresowaniach.
Taką formą, która może ?wciągać? i stać się systematycznym sposobem na spędzanie owego wolnego czasu ? jest – na przykład; amatorskie uprawianie sztuki.
Amatorski ruch artystyczny (zwłaszcza w małych aglomeracjach) sięga korzeniami do czasów najdawniejszych, kiedy to nie było jeszcze rozróżnienia na tzw. artystów profesjonalnych, i gdzie każdy uczestnik biesiady, czy innej wspólnej zabawy – miał prawo, a nawet obowiązek ujawniania swoich zdolności i umiejętności. Ta intelektualna rozrywka, której nadrzędnym celem było łączenie ludzi nie tylko do zdobywania pożywienia, czy korzyści materialnych, lecz także do wspólnego przebywania z sobą – jak byśmy to dzisiaj określili; do wspólnego spędzania czasu wolnego – jest również obecna w naszych czasach. Świadczą o tym liczne chóry, orkiestry zespoły pieśni i tańca i tym podobne formy działalności ludzkiej, opartej na dobrowolnym i bezinteresownym uczestnictwie.
Inklinacje ludzkiej aktywności kulturalnej zaznaczające się w społeczeństwie, należy świadomie stymulować i wykorzystać do kształcenia zwłaszcza młodego pokolenia. Bowiem wyposażanie młodego człowieka w umiejętności i nawyki, które z czasem, pewnie i zdecydowanie będzie umiał on wykorzystać, bądź zastosować w swoim dorosłym życiu, stworzy (być może) kolejne ogniwo przekazania nabytych własnych umiejętności i pasji swoim następcom.
W Polsce obserwujemy zjawisko rozwijania rodzinnych pasji – zarówno artystycznych, jak i innych (turystycznych, sportowych, uprawy ogrodów itp.).
W zdecydowanej większości rozwijanie tych pasji ma ścisłe związki z wychowaniem patriotycznym, wyrabianiem szacunku dla ludzi i ich pracy, umiejętności współżycia w społeczeństwie.
Należy wspierać inicjatywy rodzinne, które od pokoleń człowiek uznaje za szlachetne. Obecnie kształtowana polityka pro rodzinna państwa wychodzi naprzeciw tym oczekiwaniom.
Fundacja; ?Polskie Gniazdo? będzie także w sposób szczególny propagowała wymieniony model rodzinnego uprawiania sztuki zapraszając takie artystyczne rodziny np. do udziału w koncertach (co już miało swój początek).
Wśród dzieci i młodzieży obserwujemy całe mnóstwo wybitnie uzdolnionych w różnych dziedzinach sztuki i nauki. Tak się składa, iż większość z tych młodych Polaków wywodzi się z rodzin niezamożnych, a wręcz ubogich.
Fundacja ?Polskie Gniazdo?, po rozpoczęciu działalności, która pozwoli na gromadzenie pewnych kapitałów – zamierza wspierać te utalentowane dzieci m.in. przez fundowanie stypendiów.

Warunki do działania Fundacji i plany.

Fundacja ?Polskie Gniazdo? posiada własną siedzibę, która może spełniać zadania wielofunkcyjne.
Głównie jednak może być dobrym miejscem kameralnych zebrań i spotkań.
Posiadanie własnej księgarni, o odpowiednim profilu, jest przyczynkiem, do organizowania działań, takich jak; promocja książki, spotkania autorskie, spotkania z interesującymi ludźmi itp.
Ten nurt działalności ?Polskiego Gniazda? należy rozwijać i wzbogacać.
Nasuwa się tutaj konieczność zareklamowania księgarni w odpowiednich kręgach zarówno pisarskich, jak i wydawniczych.
Popularność tego miejsca nie będzie widoczna z dnia na dzień, jednak należy dołożyć starań w kierunku odpowiedniego reklamowania wydawnictw obecnych na półkach księgarskich, jak również popularyzować autorów tych wydawnictw.
Inicjatywa, zmierzająca do organizacji spotkań tematycznych w galerii ?Polskiego Gniazda? ? jest ze wszech miar trafna, i (co należy podkreślić) bezcenna, ze względu na Osoby, które przejawiają inicjatywę podzielenia się z młodzieżą swoimi przeżyciami, dorobkiem twórczym, lub doświadczeniami.

Niezmiernie poważnym problemem jest brak własnej wielofunkcyjnej sali dla ponad 100 osób, w której Fundacja realizowałaby wytyczone cele, którymi są;
1. propagowanie kultury narodowej opartej na tradycji i ideologii chrześcijańskiej, przez organizowanie koncertów słowno ? muzycznych,
2. organizowanie konferencji tematycznych
3. organizowanie spotkań z przedstawicielami nauki, kultury i sztuki,
4. organizowanie imprez konkursowych tematycznie związanych z ideologią Fundacji
5. organizowanie pokazów filmowych związanych z celami Fundacji
6. prowadzenie działalności dla dzieci i młodzieży zwłaszcza w okresie ferii i wakacji szkolnych.
Założyciele Fundacji zdają sobie sprawę, iż wprowadzenie wyżej przedstawionego programu wymaga przede wszystkim pozyskania lokalu spełniającego odpowiednie wymagania powierzchniowe, techniczne i wyposażonego w niezbędny sprzęt i aparaturę.

Kolejnym działaniem winno być zatrudnienie w takim obiekcie (stanowiącym; CENTRUM KULTURY FUNDACJI ?POLSKIE GNIAZDO? ) kilku etatowych pracowników merytorycznych, a także podstawowej obsługi technicznej i porządkowej.
Prowadzenie całokształtu wymienionych działań organizacyjnych, planowanie ich i przygotowanie do realizacji, a następnie sama realizacja wymaga zarówno umiejętności, wiedzy, doświadczenia ? jak też szczęścia. Bowiem imprezy typu; koncerty, widowiska, przeglądy, festiwale itp. przedsięwzięcia, winny przynieść dochód, który wspomoże inną, podstawową działalność Fundacji a zwłaszcza tę skierowaną do dzieci i młodzieży.
Żeby działalność komercyjna (czy jak kto woli gospodarcza) przyniosła pokrycie kosztów, a z czasem może i dochód – przedsięwzięcie musi być poprzedzone pewnymi zabiegami;
badaniami rynku,
– odpowiednim doborem repertuaru i wykonawców,
– profesjonalną reklamą,
– sprzedażą biletów,
– opieką sponsorską i medialną,
W pierwszym etapie prowadzenia takich działań należy zachować daleko posuniętą ostrożność przede wszystkim w reklamowaniu projektu, pozyskiwaniu gwiazd i wykonawców do programu, pozyskiwaniu sponsorów i odbiorców.
Jeżeli nawet pierwsza impreza nie przyniesie (jak to było) spodziewanych efektów finansowych, lecz wygeneruje straty ale z racji atrakcyjności nada rozgłos organizatorom, a także zostanie pozytywnie oceniona i rozreklamowana tzw. ?pantoflową pocztą? przez uczestniczących w niej wykonawców i odbiorców ? to i tak poniesiona strata, może w przyszłości przynieść pozytywne skutki marketingowe.
Należy jednak pamiętać o sprawie najważniejszej, jaką jest zubożenie społeczeństwa i w związku z tym wskazane jest ?pójście? na masowość za mniejsze ceny biletów wstępu, niż na odwrót.
W celu ponoszenia jak najmniejszych strat, a w przyszłości zarabiania na organizacji imprez ? warto przy ich realizacji skorzystać z pomocy fachowców od marketingu, z dogłębną wiedzą na temat chłonności rynku rozrywki, możliwościami pozyskania tzw.?lokomotyw?, które ?pociągną? publiczność do kasy, a także źródeł pozyskiwania dodatkowych środków od sponsorów.
Oczywiście, we Wrocławiu nie brakuje takich fachowców i wolontariuszy, mogących wspomagać wymienione działania własnym zapałem i dobrymi, bezinteresownymi chęciami. Większość z nich stanowią studenci, którzy mogą bezinteresownie pomóc fundacji np. w ramach praktyk. Należy tę ścieżkę bezzwłocznie wykorzystać.
Warto jednak z czasem zatrudnić chociaż jednego fachowca, gdyż poruszanie się w gąszczu różnych przepisów, znajomość instrumentalistów, wokalistów, właścicieli sprzętu technicznego, umiejętność prowadzenia negocjacji zarówno z wykonawcami, jak i z właścicielami sal koncertowych ? to wiedza, która nie może być przypadkowa, lub intuicyjna, a nawet, jeśli organizatorowi pomaga szczęśliwy traf, to jest to niewielki procent dodatku do fachowości.
Oczywistą też sprawą, poza wszelką dyskusją jest problem zaufania do takiej osoby, która przecież dysponuje nie swoimi kapitałami.
Z własnych (bogatych) doświadczeń wiem, iż nawet najznamienitszym firmom impresaryjnym zdarzają się czasem poważne potknięcia, ale są to przypadki, z którymi każdy renomowany impresario liczy się i takie ryzyko wkalkulowuje w swoją działalność.
Mówiąc o działalności koncertowej ? imprezowej, należy podobnie, jak w pierwszej próbie łączyć wykonawców zawodowych z amatorami.
Należy także rozważyć możliwość zbudowania popularnego programu oświatowego a jednocześnie atrakcyjnego, przeznaczonego dla dzieci i młodzieży, z myślą o jego wielokrotnym powtarzaniu.
Kolejne programy winny być kontynuacja programów poprzednich, po to by można było mówić o tworzeniu pewnego cyklu programowego, spójnego nie tyle treścią, ile koncepcją realizatorską i adresatem. Ważnym elementem takich cykli jest ich forma. Takie programy są obecnie tworzone, a ich realizatorów i wykonawców można łatwo pozyskać.
Należy też rozważyć uruchomienie w przyszłości własnego, niewielkiego biura koncertowego. Do tego czasu warto pomyśleć o nawiązaniu współpracy z jedną z istniejących we Wrocławiu agencji, po to, żeby w miarę szybko ?wejść na rynek? i zwrócić uwagę na działalność Fundacji.
Należy też podjąć działania zmierzające do promowania celów Fundacji w środkach masowego przekazu. W tym celu należy rychło nawiązać współpracę z dziennikarzami, którzy są zainteresowani problematyką będącą celem Fundacji ?Polskie Gniazdo?.

Na zakończenie pragnę zwrócić uwagę na potrzebę opracowywania, gromadzenia i przechowywania dokumentacji dotyczącej działalności merytorycznej, a także prowadzenia odpowiedniego dziennika z zapisami kolejnych działań Fundacji. Podobnie ? należy dokumentować współpracę z Osobami, które Fundacja będzie zapraszała, lub z którymi będzie współpracować.

Marek Rostecki.
Wrocław w grudniu 2005 i styczniu 2006.

Główne cele i kierunki działania Fundacji ?Polskie Gniazdo? ,  jakie wynikają z jej statutu: 

Celami fundacji są:

  • organizowanie obywatelskiego mecenatu nad kulturą narodową oraz podejmowanie obywatelskich inicjatyw dotyczących polskiego życia społecznego i kulturalnego; przyjmując za fundament nauczanie Ojca Świętego Jana Pawła II;
  • wspieranie rozwoju i propagowanie polskiej kultury chrześcijańskiej oraz docieranie z tą kulturą do wszystkich środowisk polskich i polonijnych, a w szczególności do polskiej młodzieży;
  • organizowanie życia kulturalnego, oświatowego i gospodarczego poprzez tworzenie niezbędnej infrastruktury materialnej, np. świetlic, kin, teatrów, itp.
  • prowadzenie portalu internetowego dla artystów tworzących w obrębie polskiej kultury chrześcijańskiej oraz organizowanie koncertów, wystaw i spotkań z tymi artystami;
  • prowadzenie działalności wydawniczej i poligraficznej;
  • prowadzenie pożądanej działalności gospodarczej, np. takiej jak: księgarnie z polską, katolicką literaturą i prasą, dziełami sztuki, dewocjonaliami, itp. oraz biura rachunkowe, kawiarnie i restauracje, kluby , itp., również na zasadach franchesingu;
  • wyróżnianie i nagradzanie ludzi działających w obrębie: gospodarki, polityki, oświaty, religii oraz kultury i mediów za ich pracę na rzecz promocji wartości patriotycznych i chrześcijańskich w życiu społecznym w Polsce i poza jej granicami;
  • organizowanie koncertów, konkursów i festiwali;
  • organizowanie pielgrzymek, rajdów oraz turystki krajoznawczej, w szczególności dla młodzieży.

Fundacja realizuje swoje cele poprzez:

  • pozyskiwanie, zarządzanie i rozdzielanie funduszy, darów materialnych i niematerialnych otrzymywanych przez Fundację;
  • organizowanie oraz wspieranie za pomocą środków pieniężnych, rzeczowych jak i niematerialnych przedsięwzięć objętych celami Fundacji;
  • prowadzenie działalności informacyjnej, edukacyjnej oraz badań w zakresie objętym celami Fundacji;
  • popularyzowanie celów Fundacji w mediach społecznych, publicznych i prywatnych;
  • promocję i reklamę działań związanych z celami Fundacji;
  • gromadzenie i opracowywanie informacji o polskiej kulturze, sztuce i nauce;
  • organizowanie i prowadzenie imprez artystycznych, widowiskowych;
  • organizowanie konferencji, kursów, seminariów, konkursów i innych imprez;
  •  współpracę z osobami fizycznymi i prawnymi oraz jednostkami administracji samorządowej, rządowej i organizacjami pozarządowymi, także zagranicznymi i międzynarodowymi, których działalność wiąże się z celami Fundacji.

Dochody Fundacji będą pochodzić z:

  • dotacji,
  • subwencji od osób prawnych oraz grantów,
  • darowizn, spadków i zapisów,
  • dochodów ze zbiórek i imprez publicznych,
  • dochodów z majątku Fundacji,
  • dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej przez fundację.
  • odsetek bankowych oraz innych zysków kapitałowych (włączając dochody z uczestnictwa w funduszach powierniczych, dochody z obligacji, bonów skarbowych, itp.).,

Oczywiście spektrum spraw jest ogromne i nie wszystkie zagadnienia będą od razu realizowane. Pragnąłbym, aby fundacja mogła w sposób w pełni uporządkowany i starnny prowadzić od samego początku swoją działalność. Odpowiedzialność w tej kwestii spoczywa na Zarządzie, a więc on ustali kolejność, zakres i czas podejmowamia nowych inicjatyw. Rada Fundacji będzie życzliwie wspierać i oceniać jego pracę. Jeżeli nigdy nie zapomnimy o Dekalogu oraz będziemy wszyscy ludźmi dobrej woli we wzajemnych relacjach, to nasze przedsięwzięcie będzie cieszyło się powszechnym szacunkiem i sympatią oraz co jest niesłychanie ważne społecznym zaufaniem.

Na zakończenie chciałbym przytoczyć fragment rozważań prof. Włodzimierza Bojarskiego z jego najnowszej książki ?O przyszłość Polski? z rozdziału pt. Niepodległa kultura Narodowa:
Wielka polska kultura chrześcijańsko-narodowa, oryginalna i suwerenna, jest skarbnicą wartości duchowych i wychowawczynią kolejnych pokoleń Polaków w kraju i na obczyźnie.

W kulturze wzrasta i dojrzewa czlowiek i obywatel. Kultura spaja i ożywia Naród, wiedzie go z przeszłości ku przyszłości,  jest arką przymierza między dawnymi, a nowymi laty.

Logo Fundacji ?Polskie Gniazdo? jest w swojej treści dopełnieniem powyższych myśli, jest zwięzłą, obrazową definicją dominującego nurtu polskiej duchowści i kulturowej odrębności w Europie: Nasze Godło Narodowe ? Biały Orzeł jest przepasany szarfą biało-czerwoną, od zachodu jesteśmy opasani barwami Maryjnymi biało-niebieskimi, barwami Królowej Polski, a od wschodu barwami papieskimi, biało-żóltymi, podkreślającymi bardzo silne związki kulturowe Polski z kulturę łacińską.

Oczywiste jest, że w ponad tysiącletniej historii Polski na teryturium Rzeczypospolitej rozwijały się różne kultury mniejszości narodowych, wzbogacając kulturę polską i również same wzbogacając się o elementy polskiej kultury.  Nie zamykamy się na kontakty i współpracę z innymi środowiskami kulturalnymi, reprezentującymi mniejszości narodowe w Polsce i inne narody. Głównym celem Fundacji ?Polskie Gniazdo? pozostanie jednak zawsze promocja polskiej kultury chrześcijańsko-narodowej.

Bóg zapłać za cierpliwe i uważne wysłuchanie mojego referatu. Referuje: Jerzy Ziomek ? Przewodniczący Rady Fundacji.

Strona korzysta
z plików Cookies.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na ich używanie.